ประวัติศาสตร์

ประวัติศาสตร์ของประเทศสิงคโปร์

      ตั้งแต่ศตวรรษที่ 3 มีชาวจีนค้นพบประเทศสิงคโปร์ และเรียกสิงคโปร์ว่า “พูเลา ชุง” (เกาะปลายคาบสมุทร)จนมาถึงในศตวรรษที่ 14 สิงคโปร์ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่ง ของอาณาจักรศรีวิชัย หลังจากชนะสงคราม แย่งชิงแหลมมลายูตอนล่างจากสยาม และรู้จักกันในชื่อของเทมาเส็ก (Temasek: เมืองแห่งทะเล) และในช่วงศตวรรษที่ 14 นี้เอง เจ้าชาย แห่งศรีวิชัยออกล่าสัตว์บนเกาะ  และมองเห็นสัตว์ตัวหนึ่งแต่เข้าใจผิด คิดว่าเป็นสิงห์โต จึงตั้งชื่อเมืองใหม่ว่า “สิงหปุระ” หรือ “เมืองสิงห์โต” และอยู่ภายใต้การปกครองของกษัตริย์ถึง 5 พระองค์

      หลังจากการสำรวจเกาะแถบนั้นแล้ว เซอร์โทมัส สแตมฟอร์ด แรฟเฟิลส์(Sir Thomas Stamford Bingley Raffles) ได้เข้าตั้งฐานในสิงคโปร์ในปีพ.ศ. 2362 ได้ขอเช่า เกาะสิงคโปร์จากสุลต่านยะโฮร์
       ตั้งแต่ในปีพ.ศ. 2369 สิงคโปร์ถูกปกครองโดยระบบหน่วยบริหาร ปกครองหน่วยเดียว(StraitsSettlement)ซึ่งควบคุมดูแลสิงคโปร์ปีนัง และมะละกา โดยบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษ ในระหว่างปีพ.ศ. 2416-2456 ซึ่งเป็นผลมาจากจำนวนผู้อพยพเข้ามา ครั้งแรกในปีพ.ศ. 2362 ที่มีเพียง 150 คน เพิ่มขึ้นถึง 80,792 คน ในปีพ.ศ. 2403 โดยผู้อพยพส่วนใหญ่เป็นชาวจีน อินเดีย และมาเลย์ ต่อมาในปีพ.ศ. 2400 รัฐบาลอังกฤษได้เข้ามาดูแลระบบหน่วยบริหาร ปกครองหน่วยเดียว (Straits Settlement) นี้เอง ในปีพ.ศ. 2410 สิงคโปร์กลายเป็นอาณานิคม (Crown Colony) อย่างสมบูรณ์
      ในปีพ.ศ. 2500 สิงคโปร์ก็ขอเข้าร่วมเป็นสหภาพมาลายาด้วย แต่ด้วยความรู้สึกว่า มีการเหยียดชนชาติกัน สิงคโปร์ก็ประกาศแยกตัวเป็นสาธารณรัฐอิสระ ในวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2508 ซึ่งนับเป็นวันชาติของสิงคโปร์